نتیجه گیری

چه بگویم؟ از کجا بگویم؟ دنیای کوچکم ، خیلی وقت است که بزرگ شده است! آنقدر بزرگ که برایش جایی ندارم!

آخر مگر در یک وجب خاک ، این دنیای بزرگ جا میشود؟ پس چه باید کرد در این دنیا؟

چه بزرگ باشی چه کوچک ، روزی به پایان این دنیای فانی میرسی!

آن وقت چه میشود؟ این همه تقلا این همه تکاپو این همه تلاش! همه این ها فقط برای یک وجب خاک!؟

چرا برای این یک وجب آن قدر دست و پا میزنیم؟

مگر چند سال از این دنیا را خواهیم دید که آن قدر خودمان را خسته کنیم؟

بهتر است به بهترین نحو زندگی کنیم. طوری که به زندگی کسی لطمه وارد نکنیم! آرامش کسی را بهم نزنیم و در دنیای خود سعی کنیم بهترین باشیم تا شاید آن علامت سوال در یک وجب خاک اندکی موجه به نظر بیاید. ما که نمیدانیم چه میشود!

شاعر در این موارد حساس ، فرمایشات جالبی نقل میکند! میگوید: هرچه پیش آید خوش آید ما که خندان میرویم!

واقعا که ایشان دل خجسته ای داشته اند! جناب شاعر را عرض میکنم.

خب گاهی وقتها بهتر است برای زخمهای زندگی که مثل خوره به جانمان افتاده است از همین شعر استفاده نماییم تا بلکه زخمهایمان تسکین یابد!

نظر شما چیه؟

/ 13 نظر / 15 بازدید
نمایش نظرات قبلی
تیما

حرف حساب بود نه آتیش تند ! خوب؟!!! کسی از شما نخواسته بیای اظهار نظر بیخودی کنی! عذر خواهی یادت نره!

M...R

بیهوده متاز..مقصدخاک است..

تیما

مرسی که اومدی نظر دادی [گل] عذرخواهیتم پدیرفتم[عینک]

فرنگیس

بهتر آن است که فریب بخوری تا فریب بدهی، زیرا اگر فریب بدهی،‌ بزرگ ترین گنجینه زندگی خود را از دست خواهی داد؛ توانایی اعتماد را ... و تکرار می کنم توانایی کسب اعتماد، بزرگ ترین گنجینه زندگی است .. بدون اعتماد،‌ عشق ناممکن است،‌ نیایش ناممکن است،‌ بدون اعتماد دوری از خداوند حتمی است .. ممنونم کاوه جان

رزا

سلام.وبتون زیباست.با افتخار لینک شدید.

امیر

سلام ممنون کاوه هنرمند باید بیمه بشه نه هنرمند بلکه همه باید بیمه بشن ما در مملکت پولداری داریم زندگی میکنیم ولی از پولهاش سهم ما حتی یک بیمه هم نیس ..ممنون کاوه جان از حضور گلتون اپ کردین منو خبر کنید[گل]