همیشه همان ...

همیشه همان...
 

اندوه
      همان:
 

تیری به جگر درنشسته تا سوفار.
 

 

تسلای خاطر
      همان:
 

مرثیه‌یی ساز کردن. ــ
غم همان و غم‌واژه همان
 

نام ِ صاحب‌ْمرثیه
      دیگر.
 

 


 

 

همیشه همان
 

شگرد
      همان...
 

شب همان و ظلمت همان
 

تا «چراغ»
      همچنان نماد ِ امید بماند.
 

 

راه
      همان و
  از راه ماندن
      همان،
 

تا چون به لفظ ِ «سوار» رسی
مخاطب پندارد نجات‌دهنده‌یی در راه است.
 

 

و چنین است و بود
 

که کتاب ِ لغت نیز
      به بازجویان سپرده شد
  تا هر واژه را که معنایی داشت
      به بند کشند
  و واژه‌گان ِ بی‌آرِش را
      به شاعران بگذارند.
 

 

و واژه‌ها
      به گنه‌کار و بی‌گناه
      تقسیم شد،
 

به آزاده و بی‌معنی
سیاسی و بی‌معنی
نمادین و بی‌معنی
ناروا و بی‌معنی. ــ
 

 

و شاعران
 

از بی‌آرِش‌ترین ِ الفاظ
      چندان گناه‌واژه تراشیدند
  که بازجویان ِ به‌تنگ‌آمده
      شیوه دیگر کردند،
 

و از آن پس،
سخن‌گفتن
نفس ِ جنایت شد.
 
احمد شاملو
مدایح بی صله
/ 3 نظر / 4 بازدید
ثامنه

و اینک قصابانند بر گذرگاهان مستقر با کنده و ساتوری خونین و تبسم را بر لبها جراحی میکنند.............وای وای نور را کجا پنهان کنم!!

crazy ghost

سلام به دوست عزيزم مدت زيادي بود كه نتونستم درست و حسابي نت بيام! خوبي رفيق؟ ايول بابا اين شعر آخري خيلي بهم حال داد....ميشه تو همه ي زمينه ها به خيلي چيزا و تو همه روابط نسبتش داد.... تفكر بر انگيزه... دمت كرم دوست آنرمالم!